Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς εντείνει τις κινήσεις του, με τις διαδικασίες προετοιμασίας της δημιουργίας δικού του πολιτικού σχήματος να αποκτούν όλο και πιο συγκεκριμένο χαρακτήρα. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα στελέχη και οι συνεργάτες του εργάζονται για την οργάνωση του νέου κόμματος, ενώ τα μηνύματα από το επιτελείο του αναφέρουν ότι η προσπάθεια προχωρά σε όλα τα επίπεδα.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται, σύμφωνα με τα ίδια μηνύματα, στην προετοιμασία των υποψηφιοτήτων στις εκλογικές περιφέρειες. Η κάλυψη των περιφερειών θεωρείται κρίσιμος τομέας για την παρουσίαση του σχήματος ως μιας πλήρους πολιτικής δύναμης, ικανής να διεκδικήσει την εκπροσώπηση του χώρου της κεντροδεξιάς σε όλη τη χώρα.

Η ιδεολογική «περιχαράκωση» Μητσοτάκη

Παράλληλα με την οργανωτική προετοιμασία, ο Σαμαράς εστιάζει σε μια σαφή στρατηγική στο πεδίο των ιδεολογικών τοποθετήσεων. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να «περιχαρακώσει» τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, τοποθετώντας τον ουσιαστικά εκτός του παραδοσιακού πλαισίου αρχών και αξιών που έχει ιστορικά ταυτιστεί με τη «γαλάζια» παράταξη.

Στο επίκεντρο αυτής της προσέγγισης βρίσκεται η παρουσίαση του Μητσοτάκη ως «νεοφιλελεύθερου διαχειριστή». Με αυτόν τον χαρακτηρισμό, το επιτελείο του Σαμαρά επιχειρεί να αποσπάσει τον πρωθυπουργό από την ιδεολογική παράδοση της κεντροδεξιάς, αμφισβητώντας τη σύνδεσή του με τη «λαϊκή ψυχή» του πολιτικού χώρου που εκπροσωπεί η κυβέρνηση.

Η συγκεκριμένη γραμμή δεν αποτελεί απλώς κριτική στην κυβερνητική πολιτική, αλλά στοχεύει σε βαθύτερο επίπεδο: στη διεκδίκηση της «ψυχής» της παραταξιακής παράδοσης. Ο Σαμαράς φαίνεται να επιδιώκει να παρουσιαστεί ως ο αυθεντικός κληρονόμος των αρχών και των αξιών του «γαλάζιου» χώρου, αφήνοντας στον Μητσοτάκη τον ρόλο του τεχνοκράτη διαχειριστή χωρίς ιδεολογικό έρεισμα στην παράταξη.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τη διπλή στρατηγική του πρώην πρωθυπουργού: από τη μια, η οργανωτική δόμηση ενός νέου κόμματος με υποψηφιότητες σε περιφερειακό επίπεδο και, από την άλλη, η συστηματική ιδεολογική αντιπαράθεση με την ηγεσία της κυβέρνησης. Ο συνδυασμός αυτός δείχνει ότι η προσπάθεια του Σαμαρά δεν περιορίζεται σε μια απλή διάσπαση του κυβερνητικού χώρου, αλλά έχει στόχο τη διεκδίκηση ολόκληρου του ιδεολογικού και παραταξιακού χώρου της κεντροδεξιάς.

Το επόμενο διάστημα θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό το κατά πόσο η συγκεκριμένη στρατηγική θα βρει ανταπόκριση στο εκλογικό σώμα και ιδίως στους ψηφοφόρους που παραδοσιακά στηρίζουν τον «γαλάζιο» χώρο, καθώς και το πώς θα εξελιχθεί η οργανωτική προετοιμασία του νέου σχήματος ενόψει της επίσημης παρουσίασής του.